25 juni 2009

Voor mijn vaste lezers

Dat de frequentie van mijn berichten naar beneden gaat betekend zeker niet dat ik minder beleef, maar dat er meer stilte in mij hoofd komt. Iets wat ik zelf zeer wardeer. Even alleen met de stilte die niet te vatten is in woorden of beelden.

De telefoon storing is verholpen en ik heb weer gewoon dagelijks contact met Carla. Al is het maar even, het geeft mij toch veel steun. Wanneer die op een of andere reden verstoord is maakt het mijn camino extra zwaar. Eigenlijk gaat het op veel onderdelen erg goed, mijn lijf doet het geweldig geen blaren of andere mankementen. Het slapen op de harde grond ben ik inmiddels gewend, en mijn rug doet sinds Lourdes ook niet meer moeilijk. Echter niet door Maria maar door mijn nieuwe schoenen.

Nog 25 km van St pied de poort. Ik weet niet wat ik me daarbij voor moet stellen, volgens "kenners" loop je vanaf daar veel gezelliger.

Tot nu toe heb ik niet zoveel contact met andere pelgrims. Met een paar die ik heb ontmoet was het prettig maar met veel ook erg rumoerig, werd al gestrest als ik ze op 100 mtr hoorde. Kan natuurlijk ook aan mij liggen, vooralsnog prefereer ik het alleen zijn.

Gelijk is er ook het verlangen naar huis, Carla de kinderen en de kleinkinderen de tijd, de duur begint me op te breken.