21 juni Les coges

Sees onderweg op bezoek bij  Les Coges in de pyreneen.

Na een moeizame tocht van 25 ki;ometer klimmen en dalen van hoogtes van 360 tot 400 meter. Kom ik om 14 uur aan in de plaats . Vootr Franse begrippen een behoorlijke plaats met een supermarkt, slager, bakker, postkantoor etc. er is zelfs een spiritueel centrum Zen geheten waar yoga gegeven wordt met een tempeltuin met stille plekjes, gong en diverse belletjes en leuke doorkijkjes. Het is drie uur in de middag, en voor mij een reden om even naar binnen te gaan.

In het dorp is het een drukte van belang voor het naderende midsomerfeest. of Langstedag, zonnewende en opening van het kampeerseisoen.

Mijn route info naar Les Coges is beperkt, ik vermoed een weggetje op de kaart maar weet het niet zeker. Op dus naar mijn voorgenomen doel, ik heb genoeg eten voor anderhalve dag bij me dus dat moet te doen zijn, wanneer ik daar ben zie ik wel verder.

Bij het verlaten van het dorp spreek ik een vrouw met een grote Volvo, ze is bekend met het terrein, en waarschuwd me dat het nog minstens 6 kilometer lopen is met heftige bergen en dalen. Ik ben niet te vermurfen en ga door. De hellingen van 15% zijn heftig, om de 50 meter even op adem komen. De hoop dat er na de helling een hek met bord komt, wordt elke keer weer teniet gedaan door een afdaling die net zo zwaar is, namelijk het tegen houden van mijn bagagekar, zodat deze er niet zonder mij van door gaat. Na een uur lopen vraag ik aan een tegemoetkomende chauffeuze van een auto of ik op de goede weg ben. Schuchter bekende ze dat ze van het bestaan op de hoogte is en daar links moet het wel ergens zijn. In iedergeval met het vertrouwen dat ik op de goede weg ben ga ik verder, na een halfuur lopen kom ik een bordje tegen met FFN Coges dit moet het zijn.

Na nog een boerenerf dwars over de weg, met hond, en nog een laatste helling, kom ik aan in voor mij op dat moment een paradijsje. Ik wordt opgevangen door een Nederlands stel die mij wegwijs maakt op het terrein Rene en ...(kan slecht namen onthouden) die hier recreeerde omdat hun dochter naar hier is geemigreerd.

Er zijn een 5 tal leden aanwezig die de laatste hand leggen aan het openings weekend. Het terrein ziet er prachtig uit, terras gewijs zijn er kampeerplaatsen gecreeerd, een rond, opbouw zwembad, primitief maar deugdelijk sanitair. En een afdak ter bescherming van te felle zon en regen,  in het boerderij onderkomen nog een heuse antieke steenoven met vuurplaats. Mede doordat ik geen frans spreek zijn de mensen wat terughoudend, maar wanneer ik mijn internationale NFN kaart overleg is er gelijk een ons gevoel. Ondanks dat de communicatie stroef verloopt voel ik me welkom.

In de loop van de dag komt ook de dochter van Rene en.. Hoogzwanger met haar franse vriend. Een spontane vrouw die al aardig ingeburgerd is in de franse gemeenschap.

Voor zaterdagavond wordt ik uitgenodigd voor een feest, beginnen met een aperatief een soort sangria. Mijn terughoudendheid voor alcohol wordt genegeeerd, vervolgens pizza uit eigen oven. Dit alles tijdens een soort staande receptie, waarbij de meeste jokes mij ontgaan. Na een uurtje gaan we aan tafel waar de fondupannen verschijnen. Wild staat er op het menu, het blijkt hert te zijn, waarbij het licht gekleurde vlees van het jong is, ik moet even slikken als ik hoor dat een van de leden dit vorige week geschoten heeft. Het vlees echter smelt als boter op je tong. Diverse sausjes en in schil gekookte aardappelen completteren de maaltijd.

Wanneer de spiritusbranders uitgaan hebben de meeste mensen ook wel genoeg en wordt de tafel vrij gemaakt voor de volgende gang. Sla, ook weer alleen met olie en azijn, en natuurlijk kaas met stokbrood. Een heerlijke zachte graskaas (geitenkaas) Het is een kaas uit de streek en in de hotels wordt het meestal geserveerd met de uit geeloranje kersen gemaakte jam.  Ik kan me daar wel iets bij voorstellen , heerlijk.

Wanneer dit nog niet voldoende was, komen er nog verschillende taarten en chocolade cake op tafel die ik toch beslist nog even moet proeven, vervolgens ruim chocoijs en ik ben helemaal paf. Tot slot gaan we allemaal naar buiten om te genieten van de sterren en het grote vuur wat 's middags al was voorbereid.

De volgende dag onthoud ik me een beetje van het feestgedruis, alles begint om 12 uur weer van voor af aan. Ik trek me terug bij mijn tent en schrijf. En natuurlijk bereid ik me voor op mijn voorlaatste etappe in Frankrijk naar Pied-de-port

Degene die van plan zijn een bezoek te brengen aan het terrein (Lidmaatschap NFN voorwaarde toelating) adviseer ik telefonisch aan te melden, omdat er een beperkt aantal gastenplaatsen zijn. Een vriendelijk familie terrein voor wie zich zelf kan vermaken. Het terrein is niet toegankelijk voor grote Campers en caravans.